8 Aralık 2014 Pazartesi

emziksiz hayat

Emziksiz 3. gunumuzu de bitirmis olduk. Bekledigimden cok daha kolay gidiyor. Bugun annemi de cok uzmemis, aslinda emzigini aramiyor gibi gozuksede bence cok ozluyor. Biraz once uyutmaya calisirken 'anneeee memmee' diyerek hisli bir sekilde agladi. Emzigini geri isteyemiyor cunku kendi istegiyle kediye verdi. Bu iyi bir yontem miydi pek emin degilim ama ise yaradi. Sadece bu gece uykuya gectiginde bile 'memme' diye sayikliyordu minik insanim. Icim gitti. Uzuldum. En kiymetli, belkide sahiplendigi ilk esyasiydi emzigi. Gece yataginda yanida olurdu hep uyandiginda el yordamiyla emzigini bulur agzina alir uykusuna devam ederdi. Zorlaniyor mu bilmiyorum. 19 ayin aliskanligi sonucta kolay vazgecemeyebilir. Su an emzik gormedigi icin istemiyor olabilir fakat illa bir gun bir yerde bir emzik denk gelecek, o zaman ne yapacagim hic bilmiyorum.

Birsey daha belirtmek istiyorum. Emzigi bitaktiktan sonra Inci Zeynep'in konusmasi cok daha ilerlerdi. Daha duzgun konusuyor daha iyi kendini ifade edebiliyor.   

Evet simdi ben de o da uzuluyoruz ama bu attigimiz adim hem onun hem de benim icin cok dogru bir adim.

Iyi geceler, yavrusunun kokusunda huzur bulan tum anneler ❤❤

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder