6 Kasım 2014 Perşembe

beni hep sev bebegim❤



Biraz yorgunum bu aralar. Kizim haric herkes hersey beni yoruyor. Ama o asla! Cunku o beni yoramayacak kadar hayatima guzellik katan tek guzel sey. Susmak istedigimde benimle susan, konusmak istedigimde benden cok konusan, sevip sarildigim, opup kokladigim, dans ettigim, sarki soyledigim, resim yapip, ayni tabaktan yemek yedigim dunyam. Tum hayatim, hepsi yalan o gercek. 

Kendine de vakit ayirmalisin diyen insanlara sesleniyorum; hayir! benim kendime ayirdigim vakit zaten o! O benim kizim, huzurum, umudum.

Anneyim cunku ben, eskiden Ayseguldum sadece simdi Inci Zeynep'in annesiyim. Belkide her kadinin eksik kalan tek yonudur annelik. Kadin herseyi yapabilir, herseye sahip olabilir; iyi bir meslege, iyi cekip cevirdigi bir eve, kendine ait hobilere.. Kadin hersey olabilir; iyi bir arkadas, iyi bir es, iyi bir calisan, isveren hepsini cokta guzel yapar ama hep eksik kalir, anne olmadan. Hep bir yarim kalir kadin.

Ben hayata kizim dogduktan sonra daha fazla anlam katmaya basladim acikcasi. O kalem tutarken minik parmaklariyla, onun egitimini, gelecegini, sececegi meslegi merak eder, bunlari dusunurken heyecan duyar oldum. Ileride beraber cikacagimiz tatilleri, benimle dertlesecegi konulari dusunup hayal bile kuruyorum. Hep onu anlayacagima, anlamaya calisacagima dair kendi kendime soz veriyorum.

Simdi ufacik, minicik beni cok seviyor, sarilip sarilip opuyor. 'Buyuyuncede boyle ol kizim' diyorum. 

Lutfen boyle ol beni hep sev bebegim!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder