3 Haziran 2014 Salı

minik bir dogum hikayesi

Tarih 9 mayis 2013

Minik kizim 31 haftalikken bizi korkutup dunyaya gozlerini erken acma cabalarina girmisti, kalan 9 haftami isimden erken ayrilarak ve evde yatarak gecirmistim.

Hep derler ya senin karnin asagi inmis dogumun yakindir diye, hah iste o olay bende olmadi. Dogurana kadar tabiri caizse karnim agizimda gezdim hep.


Bir gun once (39+3 gunlukken) doktora kontrole gitmistim, hep bir umutla; belki bugun kizim aramiza katilir diye. Doktorum da halime okadar acimis olacak ki;cok uzgunum Aysegul ama henuz hic bir belirti yok demisti. Tabi ben hemen duygu somurusune baslamistim 'ama artik dayanamiyorum uhuhuhuu' diye..

Cunku artik yatamiyor, oturamiyor, uyuyamiyor ayakta dahi zor duruyordum. Top gibi olusumu dile dahi getirmiyorum. Zavalli ben dogumdan sonra eski halime hemencecik donecegimden o kadar emindim ki; yedigim kasik kasik nutellalari, dilim dilim borekleri, tatlilari falan hic gozum gormuyordu. Birde hamilelerin yuzune soylenen ve hamile insanlarin da duymaktan mest oldugu 'ayyy canim senin hic birseyin yok, arkadan hic hamile gibi bile degilsin, sadece biraz gobegin cikmis.'yalanlarinida sik sik duyunca 'amaaan aldim zaten alacagim kadar, zaten omrum boyunca bir yada 2 defa hamilelik yasayacagim, ne olacak yiyeyim' dusunceleri sonucu alinan 16 kilo ile tartimda 70'i gormemle, 'Allah'im lutfen dogsun yoksa sonum nereye varacak' korkusu ile surekli, en ufak agriyi sanci sanip doktora kosardim.



Ve ertesi gun saat sabah 5'te baslayan sancilarimi Emreyi uyandirmadan saat 6'ya kadar elimde telefon yatagin icinde, hem sancilara inanmayarak hem de hadi canim daha hic hazir degilim arasinda gidip gelerek not etmistim. Sonrasinda bir saat icinde tam 6 adet sanci.. Emreyi uyandirip sanci saatlerimi gosterdigimde kendisi bu sancilarin duzenli olmadigini cunku araliklarinin bazisinin 8 dakika, bazisininsa 12 dakika oldugunu soyledi. Dogru, tabi sanci dedigin 10 dakikada 1 gelmeli ki duzenli olsun:) Sonra zaten kalkip ise, gitmek icin hazirlanmisti. O kadar inanmiyordu yani doguracagima..

Saat 8'de doktorumu arayip kendisinin hemen hastaneye gelmemizi soylemesinin ardindan, gercekten o gun bu isin bitecegine inandik.

Saat 10'da yatisim yapildi.



Saat 16.30 da dogum odasina alindim.




Ve saat 17.16 da minik kizim dunyaya gozlerini acti. O gunden en iyi hatirladigim ayrinti doktorumun elinde aglamadan boncuk boncuk bakmasi ve beyaz tenli olmasina dogum masasinda 'ollleey beyaz tenli!!' diye sevinmem. Cunku her ne kadar ben olmasam da kizim baba tarafindan Adanali:)


Kisa bir ayriliktan sonra 18.30'da melegimle tekrar kavusmamiz. Ve tum sikintilarimin sona ermesi.

Tarih 9 mayis 2013 İnci Zeynep yanimda, hayatimda, aklimda, kalbimde, ruhumda, her solugumda. Gece erken uyumussam ruyamda...

Annelik gibi kutsal bir duyguyu bana yasattigi icin ben ona minnet duyarken o da annesi oldugum icin bir gun benim icinde ayni hisleri besler mi acaba?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder