21 Haziran 2014 Cumartesi

bos zamanlarimda kitap okurum


Inci Zeynep 4 aylıkken oturmaya başlamıstı ve biz onu oturmaya basladıgı gunden itibaren her yemek yediğimizde mama sandalyesinde, yanımızda oturtmaya gayret gösterdik. O günlerden kalma bir alışkanlığımız var, önüne oyuncak koysam ya yere atıyor ya da yemeye çalışıyordu ve genelde de sıkılıyordu. Bizde çareyi önüne kitap koymakta bulduk. Kitaplardaki resimler faklı farklı olduğu için uzun süre oyalıyor ve ilgisini çekiyordu. Zamanla Inci Zeynep'in kitaplara olan ilgisi attı. 


Son 1 kaç aydır biz bebek kitaplarından çocuk kitaplarına terfi ettik. Önceleri rahat kullanabilir mi endişesi taşıyordum çünkü sayfaları ince, tam kavrayamadigi icin sayfaları çeviremez ve kitaplatini yırtabilirdi. Bebek kitapları daha sert ve küçük olduğu için kullanımı onun için cok daha rahatti. Fakat umduğum gibi olmadı. Önceleri ben okuyordum daha doğrusu okumama izin vermiyor, sayfaları hızlı hızlı çevirmemi istiyor ve resimleri gösterip sesler cıkarmamı, bir seyler anlatmamı istiyordu. Daha sonraları kendi kendine kitaplarını incelemeyi öğrendi. Hatta kitaplarında bile seçici, sevdiği kitapları olduğu gibi sevmediği kitaplari da var.


En favori kitabi: 'mamut yikama rehberi'. Bu kitabi o kadar cok seviyor ki sayfalarina sevinc cigliklari atarak bakiyor. Ne anladigini ya da tam olarak hosuna neyin gittigini bilmiyorum ama Inci Zeynep bayiliyor. 


Normalde kitaplarini ben secip alirdim, simdilerde beraber seciyoruz. Ben bir kac tane kitap begeniyorum, karsisinda sayfalari ceviyorum; o zaten begendigi oldugu zaman asiri tepki veriyor. Boylelikle yeni kitabini secmis oluyoruz. 

Umarim bebegimin bu kitap sevgisi buyuyunce de boyle devam eder :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder