10 Haziran 2014 Salı

5 yıl



5 yıl sonra aynı yerde..

Yıl 2009, nişanlandığımız günün gecesi Emre'nin askerlik yapacağı yer belli olmuştu ve ben 3 gün sonra onu askerlik yapacağı yerin nizamiyesine, tabiri caizse kendi ellerimle askeriyeye teslim etmiştim.
Hatta yemin törenine kadar da yanında kalmıştım, her hafta sevdigi seyleri yapar kışlanın yolunu tutardım.

Hayatımın en zor ve en uzun geçen dönemiydi Emre'nin askerlik dönemi. Tabi bu benim açımdan, birde Emre'ye sormak lazım:)


Ve şuan yine oradayız.

Geçen 5 sene içinde kazandıklarımızla, kucağımızdaki cimcime ile yine aynı yerdeyiz, aynı nizamiyenin önünde.

Artık evliyiz bir kızımız, beraber yaşadığımız bir evimiz, kendimize ait bir hayatımız var. Mutluyuz!

İnsan bazen elindekilerinin kıymetini bilemiyebiliyor. Halbuki her anımız, her dakikamız bile yeni şeyler kazandınıyor bize, hayatımıza yeni bir şeyler katıyor. Bizim yapmamız gereken şey belki de geriye dönüp bakmak.

5 yıl önce böyle güzel bir kızımız yoktu..

5 yıl önce evlenme hayali (!) kuran 3 günlük nişanlı bir çifttik..

Okulunu yeni bitirmiş, işi dahi olmayan insanlardık..

Dediğim gibi bazen belki de sadece dönüp ardına bakman lazım, kaybettiklerine değil kazandıklarına!!

Zaten hayatta böyle bir şey; yaşadıkların, hayallerin, isteklerin ve umutların seni sen yapıyor. Önemli olan vazgeçmemek sanırım. istediğin her neyse ona inanmak ve peşinden gitmek..

2 yorum:

  1. aynen tatlim, insan herzaman kendini kendiyle kiyaslamali, baskalariyla degil. Hickimsenin hayati birbirine benzemiyor, herkesin sartlari farkli, bir sene önce, iki sene önce, on sene önce nerdeydik, simdi nerdeyiz, nelerle ugrasiyoruz, sevdiklerimiz yanimizdami, önemli olanlar bunlar :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Supersin 😊 umarim her zaman buni yapabiliriz..bunu yaparsak gercekten mutlu olabiliriz. 😘😘😘

      Sil