26 Mart 2013 Salı

gel



      
"bir bebek sahibi olmak yüzüne bir dövme yaptırmaya benziyor" ye dua et sev.

Bir bebek sahibi olmak aslında benim için hayattaki en korkutucu şeylerden biriydi. Eğer bugün hamile kalırsam yarın elime bir bebek vereceklermiş, "al bakalım bu senin" diyeceklermiş gibi gelirdi. 

Tabi ki her zaman farkındaydık, biliyorduk bir gün bebek sahibi olacağımızı. Karar vermek, o yoğun, 12 saat süren çalışma temposunu göz ardı etmek, evimizde 3. bir kişinin varlığını kabul etmek her ne kadar zor, göz korkutucu, hayatın sonu gibi gelse de, hamile kaldığımı öğrendiğim o ilk gün hayattaki en mutlu günümdü. Bunu net bir şekilde söyleyebilirim. Ne Emreyle tanıştığımız o gün, ne evlendiğimiz, ne de kendimi çok mutlu hissettiğin anların hiç biri bu duygunun üzerinde değildi. Zeynep'in varlığı hepsinden özel ve güzeldi. Bir bebek sahibi olmanın beni bu kadar mutlu edeceğini asla tahmin edemezdim.
Çalışan annelerin doğum yaptıktan sonra "keşke bu kadar ertelemeseydim bebek sahibi olmayı, çok güzel bir duyguymuş Ayşegül!" dedikleri gibi. Ben henüz kızımı kucağıma almadım ama şuan bile çok mutluyum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder